<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>Creixement | Blog de Albert L.G.</title><link>https://albertlg.com/ca/tag/creixement/</link><atom:link href="https://albertlg.com/ca/tag/creixement/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><description>Creixement</description><generator>Hugo Blox Builder (https://hugoblox.com)</generator><language>ca</language><copyright>Created with ❤ by: Albert L.G. © 2026</copyright><lastBuildDate>Mon, 09 Mar 2026 08:00:00 +0100</lastBuildDate><image><url>https://albertlg.com/media/logo_hu_a5263a66a691f19f.png</url><title>Creixement</title><link>https://albertlg.com/ca/tag/creixement/</link></image><item><title>La incomoditat útil: per què créixer no sempre se sent bé</title><link>https://albertlg.com/ca/la-incomoditat-util-per-que-creixer-no-sempre-se-sent-be/</link><pubDate>Mon, 09 Mar 2026 08:00:00 +0100</pubDate><guid>https://albertlg.com/ca/la-incomoditat-util-per-que-creixer-no-sempre-se-sent-be/</guid><description>
&lt;img class="fotobonita" style="margin: 4px;" src="https://albertlg.com/img/post/incomodidad-util.png" alt="Detall d’uns peus descalços sobre un terra de fusta, transmetent la sensació física de creixement i lleugera incomoditat" width="720" /&gt;
&lt;p&gt;Recordo aquella sensació estranya als talons.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Dolor lleu.
Tensió a les articulacions.
Un malestar difícil d’explicar.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Havies passat febre.
I de cop, uns centímetres més.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Créixer no era còmode.&lt;/p&gt;
&lt;h2&gt;El cos com a metàfora&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;De petits ningú dubtava que allò formava part del procés.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Molestava, però no era una lesió.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Era creixement.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Amb els anys hem deixat d’interpretar així la incomoditat.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ara, si alguna cosa molesta, pensem que alguna cosa va malament.&lt;/p&gt;
&lt;h2&gt;No tota incomoditat és un error&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;Aprendre alguna cosa nova incomoda.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Assumir més responsabilitat incomoda.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Decidir diferent de com sempre havies decidit incomoda.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;El problema és que confonem incomoditat amb senyal de retirada.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;I no sempre ho és.&lt;/p&gt;
&lt;h2&gt;Incomoditat útil vs. desgast innecessari&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;No tot dolor és creixement.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Però tampoc tot malestar és dany.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;He après a distingir-los així:&lt;/p&gt;
&lt;ul&gt;
&lt;li&gt;&lt;strong&gt;La incomoditat útil&lt;/strong&gt; expandeix. T’exigeix, però et fa més capaç.&lt;/li&gt;
&lt;li&gt;&lt;strong&gt;El desgast innecessari&lt;/strong&gt; et buida. Repeteix el patró sense aportar aprenentatge.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;
&lt;p&gt;La primera acostuma a fer por.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;La segona, esgotament.&lt;/p&gt;
&lt;h2&gt;Créixer canvia l’equilibri&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;Cada vegada que fas un pas cap a alguna cosa nova, l’equilibri es mou.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Això genera tensió.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Com quan el cos s’adapta a una nova alçada.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;El sistema necessita reajustar-se.&lt;/p&gt;
&lt;h2&gt;No fugir massa ràpid&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;He comès l’error d’abandonar coses per sentir-me incòmode.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;I també el d’insistir on només hi havia desgast.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;La diferència no sempre és evident.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Però hi ha una pista:&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;La incomoditat útil, tot i costar, deixa una sensació d’ampliació.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Et fa una mica més gran.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Com aquells centímetres després de la febre.&lt;/p&gt;
&lt;h2&gt;Aprendre a tolerar el creixement&lt;/h2&gt;
&lt;p&gt;No es tracta de buscar dolor.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Es tracta de no fugir-ne automàticament.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Créixer no sempre se sent bé.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Però gairebé sempre se sent viu.&lt;/p&gt;</description></item></channel></rss>